Ne feryâd edersin, divâne bülbül?
Senin bu feryâdın, anam, gülşene kalsın.
Bu dünyâda eremezsen murâda,
Huzûr-u mahşere, anam, dîvâna kalsın.
Nesin methedeyim bir kaşı kare,
Şu sineme açtı, anam, onulmaz yâre.
Dünyâ tabîb gelse derdime çâre,
Derdimin dermânı, anam, Lokmân’a kalsın.
Bir cân için geçti cân u serimden,
Vücûdum kül oldu, anam, aşk-ı nârından.
Emrah buse ister nâzlı yârinden,
Bu bayram olmazsa, anam, kurbâna kalsın.